Bierna immunizacja podczas ciąży w przypadku wrodzonego zakażenia wirusem cytomegalii ad 5

3 przedstawia potencjalne predyktory chorób wrodzonych u matek w grupie terapeutycznej. Model regresji logistycznej wykazał, że dwa czynniki prognostyczne były związane ze znacznie zmniejszonym lub zwiększonym ryzykiem wystąpienia choroby wrodzonej. Były to odczyty hiperimmunizacyjnej globuliny (skorygowany iloraz szans, 0,02, 95% przedział ufności, -. do 0,15, P <0,001) i obecność choroby płodowej (skorygowany iloraz szans, 60,0; przedział ufności 95%, 5,5 do .; P <0,001), odpowiednio. Powtórzyliśmy model logistyczno-regresyjny po wykluczeniu danych dotyczących siedmiu kobiet, których rozpoznanie pierwotnej infekcji opierało się wyłącznie na obecności przeciwciał IgM swoistych dla CMV w ich surowicy lub których niemowlęta nie były zarażone od urodzenia. Po tych wyłączeniach otrzymanie hiperimmunizowanej globuliny pozostało znaczącym predyktorem zmniejszonego ryzyka choroby noworodków (skorygowany iloraz szans, 0,03; przedział ufności 95%, – . do 0,27; p = 0,001), a obecność choroby płodowej pozostała znaczącym predykator zwiększonego ryzyka (skorygowany iloraz szans, 42,0, przedział ufności 95%, 38,8 do ., P = 0,001). Grupa zapobiegania
Grupa prewencyjna składała się z 37 kobiet leczonych comiesięcznymi infuzjami hiperimmunizowanej globuliny 2 do 11 tygodni (średnia, 6,6) po domniemanej serokonwersji; liczba infuzji mieściła się w zakresie od 2 do 7 (średnia, 4,8). Pięć kobiet nie otrzymało infuzji w trzecim trymestrze ciąży. Również w tej grupie było 47 ciężarnych kobiet, które nie otrzymywały hiperimmunizacyjnej globuliny. Spośród 37 kobiet, które otrzymały hiperimmunizowaną globulinę, u 6 (16 procent) stwierdzono niemowlęta z wrodzoną infekcją. Wskaźnik ten był istotnie niższy (P = 0,02) niż odsetek 40% wśród kobiet, które nie otrzymywały hiperimmunizowanej globuliny (19 z 47).
Tabela 4. Tabela 4. Jednawiściowa i skorygowana wieloczynnikowa (logistyczno-regresyjna) analiza możliwych predyktorów wrodzonej infekcji CMV dla grupy prewencji. Znacząco związane z otrzymaniem hiperimmunizowanej globuliny był młodszy wiek ciążowy w przypadku zakażenia matek, w porównaniu z kobietami nieleczonymi (tabela 1). Stało się tak, ponieważ kobiety, które odmówiły poddania się amniopunkcji, były również bardziej skłonne do odrzucenia terapii hiperimmunizacyjnej. Kobiety, które miały 21 tygodni ciąży lub więcej na infekcję, stanowiły 47 procent kobiet, które odmówiły hiperimmunizacyjnej globuliny, ale tylko 13 procent osób otrzymujących hiperimmunizowaną globulinę. Tak więc, grupa prewencyjna zawierała dwie podgrupy, osoby zakażone przed 21 tygodniem ciąży (gdy amniopunkcja była mniej prawdopodobna) oraz osoby zakażone w 21 tygodniu ciąży lub później, ale które odmówiły amniopunkcji. Różnica w częstości infekcji między tymi dwiema grupami nie była istotna (p = 0,20) (tabela 4).
Model regresji logistycznej zidentyfikował tylko jeden czynnik predykcyjny związany ze znacznym zmniejszeniem ryzyka wrodzonej infekcji (Tabela 4) – odbiór hiperimmunizacyjnej globuliny (skorygowany iloraz szans, 0,32, 95% przedział ufności, 0,10 do 0,94, P = 0,04). W przypadku kobiet otrzymujących hiperimmunizowaną globulinę, nie było związku między zakażeniem wrodzonym a średnią liczbą otrzymanych dawek hiperimmunizowanej globuliny, wiekiem ciążowym w czasie leczenia lub odstępem czasu między zakażeniem a otrzymaniem hiperimmunizacyjnej globuliny (Tabela 4).
W grupie prewencyjnej trzy kobiety, które nie otrzymały hiperimmunizowanej globuliny, zostały zainfekowane w 9, 10 i 18 tygodniu ciąży i urodziły niemowlęta z ciężkimi objawowymi infekcjami
[hasła pokrewne: test na nietolerancje pokarmowa, trawa owsiana, przywileje honorowego dawcy krwi ]
[więcej w: jar kielnarowa, piperyna forte cena, kuba staszkiewicz ]