Infekcja ptasia A (H5N1) u ludzi ad 7

Opieka wspomagająca z zaopatrzeniem w tlen i wspomaganie wentylacji jest podstawą leczenia.1 Nebulizatory i maski tlenowe o dużym przepływie powietrza są zamieszane w rozprzestrzenianie się szpitala w ciężkim ostrej niewydolności oddechowej (SARS) i powinny być stosowane tylko przy ścisłych środkach ostrożności w powietrzu. Środki przeciwwirusowe
Pacjenci z podejrzeniem grypy A (H5N1) powinni niezwłocznie otrzymać inhibitor neuraminidazy w oczekiwaniu na wyniki diagnostycznych badań laboratoryjnych. Optymalna dawka i czas trwania leczenia inhibitorami neuraminidazy są niepewne, a obecnie zatwierdzone schematy prawdopodobnie stanowią wymagane minimum. Wirusy te są wrażliwe in vitro na oseltamiwir i zanamiwir.46,47 Doustne osel-tamivir46 i miejscowy zanamiwir są aktywne w zwierzęcych modelach grypy A (H5N1) .48,49 Ostatnie badania na myszach wskazują, że w porównaniu z grypą A (H5N1) szczep z 1997 r., szczep wyizolowany w 2004 r. wymaga wyższych dawek oseltamiwiru i bardziej długotrwałego podawania (osiem dni) w celu wywołania podobnych efektów antywirusowych i przeżywalności50. Nie badano wziewnego zanamiwiru w przypadku grypy A (H5N1) u ludzi.
Wczesne leczenie da największą korzyść kliniczną 15, chociaż stosowanie terapii jest uzasadnione, gdy istnieje prawdopodobieństwo ciągłej replikacji wirusa. Kontrolowane placebo badania kliniczne doustnego oseltamiwiru51, 52 i wziewnego zanamiwiru53 porównując obecnie zatwierdzone dawki z dawkami, które są dwa razy wyższe, wykazały, że dwie dawki miały podobną tolerancję, ale nie miały stałej różnicy w klinicznych lub antywirusowych korzyściach u dorosłych z niepowikłaną ludzką grypą. Chociaż zatwierdzone dawki oseltamiwiru (75 mg dwa razy na dobę przez pięć dni u dorosłych i skorygowane względem wagi dawki dwa razy na dobę przez pięć dni u dzieci w wieku powyżej jednego roku życia – dawki dwa razy na dobę 30 mg dla osób o wadze 15 kg lub mniejszej, 45 mg dla osób o masie ciała powyżej 15 do 23 kg, 60 mg dla osób o masie ciała większej niż 23 do 40 kg i 75 mg dla osób o wadze powyżej 40 kg) są uzasadnione w leczeniu wczesnych, łagodnych przypadków grypy A (H5N1), wyższe dawki (150 mg dwa razy na dobę u dorosłych) i leczenie przez 7 do 10 dni stanowią rozważania w leczeniu ciężkich zakażeń, ale potrzebne są badania prospektywne.
Wysoki poziom antywirusowej oporności na oseltamiwir wynika z zastąpienia pojedynczego aminokwasu w neuraminidazie N1 (His274Tyr). Takie warianty zostały wykryte u maksymalnie 16 procent dzieci z ludzką grypą A (H1N1), które otrzymały oseltamiwir.54 Nie jest niespodzianką, że ten oporny wariant został ostatnio wykryty u kilku pacjentów z grypą A (H5N1), którzy byli leczeni oseltamiwirem. 21 Chociaż jest on mniej zakaźny w hodowli komórkowej iu zwierząt niż wrażliwy wirus macierzysty, 55 fretek H1N1 opornych na oseltamiwir jest przenoszonych u fretek.56 Takie warianty zachowują pełną podatność na zanamiwir i częściową podatność na badany inhibitor neuraminidazy, peramiwir in vitro.57,58
W przeciwieństwie do izolatów z wybuchu 1997, ostatnie izolaty ludzkiej grypy A (H5N1) są wysoce oporne na inhibitory M2 amantadynę i rymantadynę, a zatem te leki nie mają roli terapeutycznej. Czynniki o klinicznym zainteresowaniu leczeniem obejmują zanamiwir, peramiwir, długo działające miejscowe inhibitory neuraminidazy, rybawirynę, 59,60 i ewentualnie interferon alfa.61.
Immunomodulatory
Kortykosteroidy były często stosowane w leczeniu pacjentów z grypą A (H5N1), z niepewnymi skutkami
[więcej w: terapia cranio sacralna, wyszukiwarka skierowań do sanatorium, trawa owsiana ]
[więcej w: mixelektronix, vershold polska, q4glass ]