Modyfikatory genetyczne choroby płuc w mukowiscydozie czesc 4

W analizie wtórnej w badaniu replikacji wykorzystano test Wilcoxona w celu porównania wartości FEV1 u pacjentów z genotypem 10 CC CC z wartościami dla pacjentów z innymi genotypami (TC / TT) (Dodatek). Jako dodatkowe podejście zachowawcze obliczono dwustronne wartości P zarówno dla analizy pierwotnej, jak i wtórnej danych replikacyjnych. Aby zmniejszyć wielokrotne porównania, testy asocjacyjne przeprowadzono tylko dla całej próbki w badaniu replikacji. Testy równowagi Hardy ego-Weinberga przeprowadzono również w grupach, które zostały sklasyfikowane zgodnie z ciężkości upośledzenia funkcji płuc, 22 zgodnie z przewidywaniami, że odejścia od równowagi Hardy ego-Weinberga mogą powstawać z powiązanymi genami w badaniach kliniczno-kontrolnych27 (Dodatek). Wyniki
Wstępne studium
Charakterystyka pacjentów
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka 808 pacjentów z torbielowatą torbielą Homozygotyczna mutacja .F508, zgodnie z fenotypem dla ciężkiego lub łagodnego upośledzenia funkcji i wieku płuc (badanie początkowe). Charakterystyka płucna i żywieniowa 263 pacjentów z fenotypem ciężkiego upośledzenia czynności płuc wyraźnie różniła się od tych u 545 pacjentów z fenotypem łagodnego upośledzenia (Tabela 1). Chociaż pacjenci w grupie z łagodnym fenotypem byli o około 12 lat starsi niż pacjenci w grupie z ciężkim fenotypem, średnia FEV1 przy przyjęciu pacjentów z łagodnym upośledzeniem była większa, a roczny spadek FEV1 wynosił około jedną trzecią pacjenci z ciężkimi zaburzeniami. Grupa o łagodnym fenotypie miała względnie zachowane wartości odżywcze (na podstawie indeksu masy ciała), natomiast grupa o ciężkim fenotypie była niedożywiona. Obie grupy były podobne pod względem stosunku płci; obecność lub brak P. aeruginosa w plwocinie; cukrzyca (po uwzględnieniu wieku) lub astma; i miejsce rejestracji (86,4 procent pacjentów z ciężkim fenotypem było dopasowanych przez zapisanie jednego lub więcej pacjentów z łagodnym fenotypem z tego samego miejsca). Kiedy podzieliliśmy łagodną grupę na dwie grupy wiekowe według wcześniej określonych kryteriów (Dodatek Dodatek), wystąpiły jeszcze bardziej uderzające różnice między ciężką grupą i młodszą łagodną grupą w odniesieniu do FEV1 i jej szybkości spadku. Pacjenci w starszej, łagodnej grupie mieli wartości FEV1 podobne do tych w ciężkiej grupie, mimo że byli około 22 lat starsi.
Stowarzyszenia genotypowe i alleliczne
Tabela 2. Tabela 2. Częstość występowania polimorficznych genotypów według ciężkiego fenotypu (N = 263) lub łagodnego fenotypu (N = 545) (badanie początkowe). W analizie wcześniej zgłoszonych genów (tabela 2) istotne związki z fenotypem obserwowano tylko w przypadku wariantów TGF.1; wariant kodonu 10 miał poprawioną wartość wielokrotnego porównania P wynoszącą 0,01 (najbardziej znaczące skojarzenie spośród 16 w Tabeli 2). Częstotliwości genotypów i drugorzędnych alleli dla testowanych wariantów genetycznych były podobne do tych, które odnotowano wcześniej u białych pacjentów (Tabela 2) .4-15,19,20,29-32 W dalszych analizach podgrup wystąpiły cztery znaczące lub sugestywne wartości P (między 0,01 a 0,10) dla wariantów .1AP-Z i GSTM1 (tabela w dodatkowym dodatku); żadna z wartości P nie była znacząca po korektach wielokrotnego testowania.
Rysunek 1
[podobne: usg stopy warszawa, q4glass, wyszukiwarka skierowań do sanatorium ]
[podobne: mixelektronix, vershold polska, q4glass ]