Profilaktyka skleroterapii w przypadku żylaków przełyku u mężczyzn z chorobą wątroby alkoholowej – Randomizowana, jednoośrodkowa, wieloośrodkowa próba kliniczna ad 5

W ciągu 37 miesięcy obserwacji po zakończeniu leczenia zmarło 76 pacjentów, którzy przeżyli: 42 z pozostałych 114 (36 procent) w grupie pozorowanej i 34 z pozostałych 97 (35 procent) w grupie skleroterapii. W związku z tym nadwyżka umieralności w grupie skleroterapii nie utrzymywała się po zakończeniu leczenia. Tabela 3. Tabela 3. Pierwotna przyczyna śmierci podczas fazy leczenia za pomocą skleroterapii lub terapii pozorowanej wśród mężczyzn z alkoholową chorobą wątroby i żylakami przełyku. Tabela 3 przedstawia główne przyczyny zgonu u 70 pacjentów, którzy zmarli podczas fazy leczenia. Proporcje zgonów z powodu każdej przyczyny nie różniły się istotnie między tymi dwiema grupami. Również czas pomiędzy epizodem krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego a śmiercią był taki sam u pacjentów, u których wystąpiły krwawienia w obu grupach; 44 procent (14 z 32) w grupie skleroterapii i 42 procent (10 z 24) w grupie pozorowanej nie umarło w ciągu 30 dni od epizodu krwawienia. Nie znaleziono związku pomiędzy czasem zabiegu skleroterapii a datą zgonu. Przyczyny zgonu u pacjentów zmarłych po zakończeniu leczenia były porównywalne w obu grupach.
Kilka zmiennych w linii bazowej wiązało się ze śmiercią. Kiedy jednak przeprowadzono wieloczynnikową regresję logistyczną lub analizę regresji Coxa, jedynie punktacja Dziecka (P <0,001) i przypisana terapia (P = 0,01) były niezależnymi wskaźnikami śmiertelności. Gdy historia innej choroby (P = 0,11) została uwzględniona w analizie Coxa z wynikiem Child (p <0,001), różnica w śmiertelności spowodowanej skleroterapią była nadal znacząca (P = 0,03). Śmiertelność wśród pacjentów z co najmniej jedną inną chorobą wynosiła 18 procent (7 z 39) w grupie leczonej pozornie i 38 procent (25 z 65) w grupie skleroterapii. Dla osób bez innych chorób odsetek ten wynosił 17 procent (17 z 99) w grupie leczonej pozornie i 26 procent (20 z 78) w grupie skleroterapii. Wskaźnik śmiertelności dla pacjentów z wynikiem Child s poniżej 8 wynosił 12 procent (7 z 60) w grupie leczonej pozornie i 18 procent (11 z 62) w grupie skleroterapii; wskaźniki umieralności wyniosły odpowiednio 22 procent (17 z 78) i 42 procent (34 z 81) pacjentów z wynikiem 8 lub wyższym.
Krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego
W okresie leczenia 24 pacjentów w grupie pozorowanej miało 40 udokumentowanych epizodów krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego, natomiast w grupie skleroterapii 32 pacjentów miało 53 epizody takiego krwawienia (P> 0,05). Jednak liczba epizodów krwawienia przypisywanych żylakom przełyku była istotnie wyższa w grupie pozorowanej niż w grupie skleroterapii (19 vs. 10, P = 0,007). Wrzody przełyku spowodowały dziewięć epizodów krwawienia wśród pacjentów w grupie skleroterapii, ale żadna z nich nie była w grupie leczonej pozornie (p = 0,006). Źródło krwawienia uznano za niepewne w 22 procentach epizodów. Po zakończeniu leczenia częstość krwawień z górnego odcinka przewodu pokarmowego była mniejsza u pacjentów, którzy otrzymali skleroterapię (15 epizodów u 11 pacjentów) niż u osób, które otrzymały terapię pozorowaną (41 epizodów u 20 pacjentów)
[więcej w: marpol bolesławiec, acodin wikipedia, gastroskopia łódź ]