Rekombinowany czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów i makrofagów po autologicznym transporcie szpiku kostnego z powodu raka limfatycznego

AUTOLOGICZNY przeszczep szpiku kostnego stał się standardową formą terapii pacjentów z nawracającym chłoniakiem. Ta procedura wiąże się jednak z 5 do 15 procentowym ryzykiem powikłań śmiertelnych. Większość pacjentów poddanych autologicznemu przeszczepowi szpiku kostnego pozostaje pancytopeniczna przez trzy do czterech tygodni, w wyniku czego mogą mieć poważną chorobowość. Średni czas hospitalizacji z powodu autologicznego przeszczepu szpiku wynosi od 40 do 50 dni.1 2 3 4 5 Rekombinowany ludzki czynnik stymulujący kolonię granulocytemów (rhGM-CSF) jest regulatorową glikoproteiną, która promuje przeżycie, proliferację i dojrzewanie komórek mieloidalnych. Wzmaga również funkcję dojrzałych neutrofili i monocytów.6, 7 Dane z badań kontrolowanych u naczelnych innych niż człowiek poddanych autologicznemu przeszczepowi szpiku kostnego sugerują, że rhGM-CSF indukuje wczesne odzyskiwanie neutrofili bez znaczącej toksyczności.8, 9 badań fazy I-II u pacjentów poddawanych autologiczny przeszczep szpiku kostnego wskazuje, że rhGM-CSF jest dobrze tolerowany w dawkach do 250 .g na metr kwadratowy powierzchni ciała, a porównania z historycznie kontrolnymi pacjentami sugerują, że rhGM-CSF przyspiesza regenerację neutrofili i zmniejsza liczbę epizodów infekcji, gdy lek podaje się w dwugodzinnym wlewie. 10 12 Aby ocenić możliwą korzyść z rhGM-CSF, przeprowadzono losowe, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie z udziałem trzech niezależnych instytucji.
Metody
Wybór pacjentów
Do badania zakwalifikowano pacjentów z nowotworem limfoidalnym, w tym z ostrą białaczką limfatyczną, chorobą Hodgkina i chłoniakiem nieziarniczym, którzy przeszli autologiczny przeszczep szpiku kostnego. Wykluczono pacjentów otrzymujących autologiczne komórki progenitorowe krwi obwodowej. Kolejni pacjenci byli naliczani niezależnie w tym samym okresie w trzech ośrodkach: Dana-Farber Cancer Institute w Bostonie; Centrum Medyczne Uniwersytetu w Nebrasce, w Omaha; oraz Centrum Badań nad Rakiem Freda Hutchinsona w Seattle. W każdym ośrodku wymagana była świadoma zgoda, zgodna z wytycznymi Food and Drug Administration oraz zgodnymi z regulaminem komisji.
Schematy preparatywne stosowane przed przeszczepem różniły się między trzema instytucjami. W Dana-Farber Cancer Institute wszyscy pacjenci otrzymywali cyklofosfamid (60 mg na kilogram masy ciała, podawany w każdym z dwóch kolejnych dni) i 1200 cGy na naświetlanie całego ciała, podawany w frakcjach 200-cGy dwa razy dziennie w ciągu okres trzydniowy. Wszyscy pacjenci otrzymali autologiczny szpik kostny leczony monoklonalnymi przeciwciałami B z dodatkiem dopełniacza w czasie pobierania szpiku.4, 13 Tylko pacjenci z komórkami chłoniaka, którzy eksprymowali antygen Bl (CD20) kwalifikowali się do tego badania.
W Centrum Medycznym Uniwersytetu w Nebrasce pacjenci otrzymywali jeden z czterech schematów leczenia, w zależności od choroby, fazy choroby i ilości wcześniejszej radioterapii. Pacjenci z chorobą Hodgkina otrzymali cztery dawki cyklofosfamidu (każda dawka, 1,5 g na metr kwadratowy), sześć dawek etopozydu (125 do 150 mg na metr kwadratowy, podawane dwa razy dziennie przez trzy dni) i jedna dawka karmustyny (300 mg za metr kwadratowy)
[więcej w: kuba staszkiewicz, marpol bolesławiec, q4glass ]